Klemtoon betekenis

klemtoon (accent of klemtoon) Term uit de prosodie ter aanduiding van de prominentie (heffing) van de klank van een syllabe ten opzichte van die van de omringende syllaben (daling). Deze prominentie kan van dynamische, temporele of muzikale aard zijn. Selfstandige naamwoord: klemtoon Meervoud: klemtone Betekenis: • Die sterker intonasie waarmee 'n lettergreep van 'n woord uitgespreek word. Gebruik: • Die klemtoon word soms met 'n klemtoonteken aangedui, soos in ágteruitgang en afterúítgang. Sinoniem: • aksent • nadruk Afgelei: • beklemtoon • hoofklemtoon • klemtoonhomogram.
Klemtoon betekenis De klemtoon of het accent is in de taalkunde een bijzondere eigenschap van een bepaalde lettergreep in een woord. In sommige talen, waaronder voor zover bekend alle Europese talen, krijgt een bepaalde lettergreep binnen een meerlettergrepig woord een klemtoon.
klemtoon betekenis

Accent in een woord

Als de klank met meer dan één letter wordt weergegeven, krijgen de eerste twee letters een accentteken [1]: dé, jé van hét, búíten, ééuwig, voorkómen, vóórkomen. Maar bij een digraaf 'ij' lukt dat laatste wegens technische beperkingen soms niet: blíjf! / blíȷ́f!. Als je de nadruk legt op een woord, dan gebruik je altijd een. accent grave. accent aigu. accent circonflexe. Controleren. Leg de nadruk op de vetgedrukte woorden.
    Accent in een woord Een accentteken wordt in het Nederlands op een letter geplaatst om een klank aan te geven of om een klemtoon te benadrukken. De meeste woorden die een accentteken krijgen zijn afkomstig uit de Franse taal.
accent in een woord

Beklemtonen definitie

klem·to·nen Vervoegingen: beklemtoonde ( enkelv.) Vervoegingen: heeft beklemtoond () de nadruk leggen op Voorbeelden: 'de tweede lettergreep beklemtonen', 'het belang van de gebeurtenis beklemtonen' Synoniem: benadrukken Synoniemen: accentueren b. BEKLEMTONEN - English translation of BEKLEMTONEN from Dutch from the Dutch-English Dictionary - Cambridge Dictionary.
    Beklemtonen definitie Betekenis: • Om klem op iets te lê; nadruk op 'n saak plaas. Gebruik: • Hy beklemtoon die erns van die saak. Sinoniem: • aksentueer • benadruk Afgelei: • oorbeklemtoon Vertaling: Engels: to accent, stress Nederlands: beklemtonen Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.
beklemtonen definitie

Nadruk leggen betekenis

druk extra aandacht Voorbeeld: 'met nadruk' de nadruk leggen op iets (laten merken dat je iets belangrijk vindt) 'Deze cursus legt meer nadruk op luistervaardigheid dan op grammatica.'. De nadruk wordt gelegd op het volgende: Meer nadruk op initieel beroepsonderwijs dan op bij- en nascholing; De nadruk zal duidelijk liggen op de steun voor onderzoeksprojecten. speciale nadruk binnen de activiteit „opkomende behoeften” op interdisciplinair onderzoek; de fysiologische effecten van vliegen, met speciale nadruk op zuurstofgebrek.
Nadruk leggen betekenis nadruk - zelfstandig naamwoord uitspraak: na-druk 1. kracht waarmee je iets zegt ♢ met nadruk zei hij dat hij onschuldig was 2. zwaardere toon waarmee je een lettergreep uitspreekt ♢ bij het woo.
nadruk leggen betekenis

Taalkundige klemtoon

Een klemtoon maakt een lettergreep opvallender dan overige lettergrepen, maar dat kan op verschillende manieren: beklemtoonde lettergrepen kunnen bijvoorbeeld luider zijn dan hun onbeklemtoonde buren, maar ook op een hogere toon worden uitgesproken of langer worden aangehouden. 1. De klemtoon ligt op het eerste woord van een samenstelling: bakfiets - telefoon-gesprek 2. De klemtoon ligt op de prepositie van scheidbare werkwoorden: afspreken - inschrijven - uitleggen 3. De klemtoon ligt op ‘zware’ eindlettergrepen: kantoo r - normaa l - karwei 4. De klemtoon ligt nooit op de stomme [ə]: lopen - gevallen. Taalkundige klemtoon Klemtoon (of: accent) is de nadruk waarmee een woord of woorddeel wordt uitgesproken. Bij meerlettergrepige woorden ligt de hoofdklemtoon bij het gewone spreken in de meeste gevallen op een bepaalde lettergreep (bijvoorbeeld beklemtoonde lettergreep).
taalkundige klemtoon